***
Boran’ın gözleri, benimle arasında bir mesafe olduğunu unutur gibi odaklanmıştı. Bir süre sessizce birbirimize baktık, sanki kelimeler fazlaydı. Kalbim hızla çarpmaya başladı.
Her şeyin ne kadar karmaşık olduğunu düşündüm, ama o an, ona yakın olmak istedim. İkimizin arasında, fiziksel mesafe kadar bir duygusal mesafe de vardı ve bu boşluğu doldurmak istiyordum.
Bir adım daha atarak, ona biraz daha yaklaştım. “Boran…” diye fısıldadım, sesim biraz titreyerek.
Gözlerinin içine bakarken, dudaklarım kurumuştu, ama bu duyguyu daha fazla saklamak istemiyordum. İçimdeki utanç yerini, bir tür meraka, bir başka hisse bırakmıştı.
Boran, bir an gözlerini kaçırdı, ama sonra bana doğru bir adım attı.
O an, her şeyin ne kadar kolay bir şekilde değişebileceğini fark ettim. Her şey bir bakışla,
