Defne' den...
İki gün oldu.
İki gündür ne gördüm ne sesini duydum.
Çok yoğunlarmış bildiğim bu..
Ama sanki başka bir şey var gibi.
Attığım mesajı görmüş.Ama dönmedi.
Sabah acil de sakindi. Gelen giden yok. Saat daha 11.
Boş kaldıkça insanın aklı kendine düşman oluyor.
“Bir şey mi oldu?”
“İyi mi?”
“Gene birşeye mi takıldı? Beni mi uzak tutuyor?”
Odamda boş boş otururken kapı çaldı.
“Gel,” dedim.
İçeri Sanem Hanım girdi.
“Buyurun, hoş geldiniz,” dedim.
O meşhur üstten bakan üslubuyla,
“Hoş buldum,” dedi ve karşıma oturdu.
Gereksiz bir samimiyetle eğilip,
“Ayy Defneciğim, ayağımı burktum galiba… Bir bakar mısın?” dedi.
“Tabii,” dedim
“Sanem Hanım isterseniz bir röntgen çektirelim. Ben buradan işlemlerinizi hallederim.”
“Ayy yok canım ya,” dedi eliyle saçını geriye atarak
