Yasemin, çocukken özgüvensiz bir çocuktu, hatta ergenliğinde bile bir şekilde o özgüvensiz halinin köşelerden onu izlediğini düşünürdü. Arkadaşlarıyla birlikte zaman geçirirken o özgüvensiz ruh halinin her an ona pençelerini geçireceği düşüncesiyle çoğu zaman katıldığı etkinliklerde rol yapmaktan ileri gidemezdi ama yine de her etkinliğe katılmaya çalışırdı.
Anlaşılması güç bir insan da değildi aslında, başkalarından bir şey istemez elinden geldiğince her şeyi kendisi yapardı ama ne kadar uğraşırsa uğraşsın erkeklerle kızlardan daha iyi anlaşırdı. Lisedeyken bununla ilgili bazı sorunlar yaşamış, kız arkadaşları onu erkek arkadaşlarını çalmakla suçlamıştı ama Yasemin'in tek istediği kendisine arkadaş bulabilmekti. Şimdi Ömer karşısında oturup ona kendini anlatırken geçmişe dönmüş gibi his
