Anahtarlarımı alıp evden çıktığımda bebeğe bakmamak için zor tutuyordum kendimi. Arabanın kapılarını açtığımda ön koltuğa oturmaya kalkınca sinir oldum. Yüzüne bakmadan, "Arkaya geç," dedim sinirle.
Annem bizi kocaman olana kadar ön koltuğa oturtmadı amk, ufacık bebekle ön koltuğa oturmak da ne demek?
Arka koltuğa geçtiğinde dikiz aynasından gözlerini olabildiğince kaçırdım. Bebeğin sesi geliyordu, içim gidiyordu. Sesimi çıkartmayın en yakın özel hastaneye geldik.
Kime bir şey olsa bu hastaneye geldiğimiz için ilk olarak hastane müdürünün odasına gittim. Olayı ona izah edip raporun bir an önce çıkmasını söyledim. Kabul ettikten sonra bebeği bir odaya aldılar.
"Eymen kabul etmiyor," dedi sessizce. Yüzüne bakmamakta ısrarcıydım. O piç kabul etse şaşardım zaten.
Biraz sonra bebeği m
