Merve mutfakta oyalana oyalana dolaşıyordu. Elindeki bıçağı kesme tahtasına bırakıyor, sonra tekrar alıyor, soğanı doğramaya başlıyor ama iki saniye sonra dalıp gitmiş gibi elini durduruyordu. Şirin bir süre ona karışmadı, kapı eşiğine yaslanıp sessizce izledi.
İyi değildi Merve, her halinden belliydi.
Tavaya yağ koydu, ocağı açtı, sonra neden açtığını unutmuş gibi bir an durdu. Gözleri tavaya değil, çok uzak bir yere bakıyordu. Şirin derin bir nefes aldı, yavaşça içeri girdi.
“Merve,” dedi yumuşak bir sesle. “Soğanı yakacaksın güzelim.”
Merve irkildi. Göz kırpıp gerçekliğe dönerken yüzüne minik, mahcup bir tebessüm yayıldı. “Dalmışım kusura bakma.”
“Dalmışsın değil,” dedi Şirin, onun yanına geçip ocaktaki soğanları karıştırırken. “Bambaşka yerlere gitmişsin.”
Merve başını eğdi. Saçl
