Çok kararlıydı. Peşinden adeta sürüklediği kızı başkalarına yakıştırmaları tamamen delirmesine yol açmıştı. Elindeki elini daha bir sıkı tutup salondan içeriye girdiğinde Büyükelçinin sahnede konuşma yaptığını gördü. Bu bile onu durdurmaya yetmemişti. Delirmişti bir kere.
“Alparslan şimdi olmaz!” Ela’nın sesini duysa da adımları durmadı. Gidecek ve bu işi bu akşam bitirecekti. O da sevgilisine istediği gibi sarılıp yanında yerini alacaktı.
“Tam da zamanı.” Dedi ve adımlarını devam ettirdi. “Alparslan Erdem abinin gecesini mahvetmek istemiyorum lütfen.” Alparslan gıdım takmadı. “Sikime değil.” Bu ikinci sövüşüydü! Gözleri kocaman açılırken adımları koşturan adama uyumluydu. “Ama benim umurumda. Bak söz veriyorum sana yemekte konuşacağız. Asla kaçmayacağım. Söz bak.”
Yalvarışlarını duyu
