LUCY
Kaslarım yorgunluktan sızlıyordu.
Midem açlıktan karnıma yapışmıştı.
Ve başım patlayacakmış gibi ağrıyordu.
Buna rağmen, hissettiğim şey fiziksel acıdan çok daha fazlasıydı.
Ruhum... Ruhumda bir şeyler eksilmiş, paramparça edilmişti. Telafisi olamayacak şekilde hem de...
Bakışlarım, orada olmadığını bildiğim hâlde dakikalar önce gözlerimin önünde etkisiz hâle getirilen Jason'ın düşürüldüğü yerde takılı kalmıştı.
Beni almadan buradan gitmeyeceğini söylerken bağırmış, küfretmiş, güçsüz olduğu hâlde adamlarla mücadele etmeye kalkışmıştı.
Ne büyük kahramanlık gösterisi ama...
Jason gerçekten oskarı hak eden, alkışlık bir oyuncuydu. Ve bunu görmek canımı daha çok yakıyordu.
Sonunda ödülü, ensesine aldığı sert bir darbeyle yere serilmek olmuştu ne yazık ki.
O an, onu parçalara ay
