"Ben sakinim."
Ses bir fısıltı halinde mutfaktan geliyordu. Jason hâlâ hararetle telefonla konuşuyordu. Söylediğinin aksine hiç de sakin gibi gelmiyordu sesi. Daha çok, öfkesini bastırmak için dişlerinin arasından tıslıyor gibiydi.
"Sakın bana işimi öğretmeye kalkma seni lanet olası. Bir daha da ben aramadıkça asla beni arama."
Konuşmanın biteceğini anlayıp yerime geçtim. Onu dinlerken yakalanmak istemiyordum. Yine de kiminle ve ne hakkında konuştuğunu deli gibi merak ediyordum.
Döndüğünde Jason'ın yüzündeki ifadeden telefonda her kimle konuştuysa, konuşmanın pek de iyi gitmediği anlaşılıyordu. Oldukça gergin ve sinirli görünüyordu. Koltukta yanıma oturduktan çok sonra, ona baktığımı fark edebilmişti.
"İyi misin? Her şey yolunda mı?" diye sorduğumda, karşılık olarak bana bakan yeşil g
