Ceren’in içindeki psikopat tüm varlığıyla dışarıdaydı.
Serdar ise şaşkındı. Onu ilk kez bu kadar tehlikeli görüyordu ve içten içe bu kadınla evlenirsem bu kadın beni uykumda boğar diye düşünüyordu.
Ceren ise anlamsız derecede öfkeliydi. Hayatındaki her şeye öfkeliydi. Babasına, Serdar’a, annesinin yokluğuna, kararsızlığına, ne hissettiğini bilmeyişine…
O nişan gecesine kadar dünyanın en umursamaz insanıydı Ceren… Ve şimdi hissettiği şeylere kızıyordu. Belirsizlikten nefret ediyordu.
“Dur artık,” Serdar’ın sabrı tükenmişti, direksiyonu sağa doğru kırdı ve ana yoldan patika yola girdiler. Ceren aniden frene bastığında Serdar’da direksiyonu çevirdi ve bir ağaca çarparak durdular.
İkisi de adrenalinden nefes nefese kalmışlardı. Ceren geriye doğru yaslanıp gözyaşlarını sildi ve şoku atl
