Ertesi gün işler çok hızlı gelişmişti. Ceren uyanınca nerede olduğunu idrak edemeyince önce kendine gelmeye çalıştı ve yattığı rahat yataktan doğrularak göz ucuyla odayı taradı.
Serdar odundan farksız sertlikte kanepede iki büklüm yatıyordu. Boyu uzun olduğu için sığamamıştı ve çok komik görünüyordu.
Ceren bir an gülecek gibi oldu ama aklına gece yaşananlar gelince yutkundu. Derler ya hani… Gece 2’den sonra yapılan hiçbir şey istekle yapılmamıştır diye… tam olarak o dozda bir kafasını duvara vurma isteği vardı.
Derin bir nefes alıp aklından Serdar’ın sert aletini çıkartmaya çalıştı.
Herif ayı gibi uyuyordu sanki kış uykusundaydı ama daha sezonu değildi, kışa girmemişlerdi.
“Uyan hayvan herif!” Ceren elindeki yastığı ona fırlattığında Serdar sıçrayarak kalktı.
“Kızım manyak mısın sen?
