Arat, sabahın ilerleyen saatlerinde artık yerinde duramadı. Seri adımlarını dış kapıya yönelterek evden çıktı. Doğruca Ali ağabeyinin dairesinin önüne gitti. Kapıyı iki kere tıklattı ama açan olmadı, üçüncü kez çalınca nihayet yeğeni Ece açtı kapıyı.
Eğilip yeğeninin yanağından öpen Arat, "Baban evde mi canım? " diye sordu. Ece, kocaman gülümseyerek, "Evde amca. Annemle yataktalar. Bende onları bekliyorum." derken, nefesini yanaklarında toplayıp şişirdi. Arat'ın ise aldığı cevap üzerine kaşları çatıldı. "Tamam fıstığım. Sen şimdi gidip babanı çağırır mısın?"
Ece sorulan soruya kollarını göğsünde birleştirdi. "Hayır şimdi çağıramam ki amca. Onlar bana kardeş yapıyorlar. Biraz bekle kardeşim olsun hemen çağırırım."
Aldığı yanıtla kahkaha atan Arat, yeğenini kucağına alıp, "Madem onlar
