"Sibel!"
"Sibel hemen gel salona!"
Ali ağa hayretle ağabeyine baktı,kükrercesine kız kardeşini çağırdığına göre durum kötüydü. Arat ise, şaşırmadı. Çünkü, bu olayda nedense annesinin parmağı olduğunu tahmin ediyordu. Sibel de yengesine karşı hep nefret beslendiğini çokça belli ettirmişti. Az önce yengesinin de babası ve annesini kovmasını hesaba katarsa, kesinlikle sıkıntı büyüktü.
Gözleri şiş, ağlaya ağlaya helak olmuş Sibel geldi salona. Kimse bu kargaşada Sibel'in ortada olmayışını anlamamıştı ama şimdi karşılarında bitik bir vaziyette duruşuna şok oldular.
Yavuz ayağa kalkıp, Sibel'e yaklaştı. Burnunun dibine girerken dişlerini sıkarak konuştu.
"Benim kız kardeşim çocuğumun katili mi olacaktı?"
Tek cümle yetmişti Sibel'in yere yığılmasına. Hıçkırarak ağlayan Sibel gerçekten
