Ortaya karışık bir bölüm
Meryem'den
"Ne içmek istersin canım?" diye soran Zeliha abla ile ona baktım.
"Çay alayım" dedim. Hiç istemesem de beni dışarıya çıkarmıştı hava almam için. Aslında iyi olmuştu, Serdar'ın gidişi ile biraz huzur bulmuştum. Zeliha abla siparişleri verirken camdan dışarıya bakıyordum. Yalnız gezen insanlar, çocukları ve eşiyle gezenler, bebek arabası ile gezen anneler. Birbirleri ile şakalaşıp yürüyen gençler, telefonla konuşup gülenler, müzik dinleyip kendi halinde takılan insanlar... Sanki hepsi mükemmel bir hayat yaşıyor gibiydi. Onlara bakarken içimden bir şeyler kopuyor, keşke onların yerinde ben olsam diyorum. Boğazımda ki görünmez tasmadan kurtulmak için her yolu deneyebilirdim.
Siparişler gelince önüme döndüm. Zeliha abla kahvesini eline alıp yudumlarken be
