Son on dakikadır yaptığım gibi boş gözlerle etrafa dağılmış ceset parçalarını toplayan sağlık personelini izliyordum. Ölüm… Bir kez daha ansızın insanoğlunun kapısını çalmadan gelmişti, Devran aradığında onun kaza yaptığını bildirmiş ve gereken bilgileri vermişti. Olay yerine geldiğimde ise etraf polis kaynıyordu. Feci şekilde can vermişti Roza... Üzülmüş müydüm? Tabii ki hayır. İnsanoğlu elbet yaptığı kötülüklerin cezasını er yada geç bir şekilde çekerdi, ilahi adalet yerini bulmuştu bana göre ve bu bedeli canıyla ödemişti..
Bu işin en kötü tarafı bu haberi oğluna nasıl vereceğiydi? Zaten yıkılmış olan oğlu, bu haberle enkaza dönecekti ama elden bir şey gelmiyordu. Er ya da geç bu haber verilecekti. Derin bir iç çekerek elimdeki telefondan Baran’ın numrasını tuşladım ve beklemeye başlad
