Sessizlik yıkıcıydı… Sessizlik acımasızdı… Sessizlik kahrediciydi... Sevdikleri için acımasızca savaşan iki erkek ve bu savaşın ortasında kalan bir kadın.
Bir yanda duyduklarıyla hayatının şokunu yaşayıp taş kesilen Cihan Ağa, diğer yanında hiç ummadığı bir şekilde kızının varlığını vegerçekleri dile getiren adam. “Sen…sen ne dedin.” demişti Cihan Ağa inanamayarak.
“Ne söylediysem o Cihan Ağa, Azra Erkoç benim öz be öz kızımdır. Demiroğlu konağının hanımağasıdır...” demiş ve gözlerinden çıkan cehennem ateşiyle konuşmasına devam etmişti. “Ve ben benim olan emanetime kaldırılan eli kırar, hakaret eden o dili koparırım.” Ciğeri yanıyordu Demir Ağa’nın sevdasına, gül kokulusuna laf söyletmişti ciğeri beş para etmeyen insan bozması. Bir kez daha yemin etti Demir Ağa, bir kez daha söz verdi...
