Hastaneden çıkıp konağa geldiğimden beri sinirden köpek gibi kuduruyordum... Olayların nasıl geliştiğini Azra’dan duymak istesem de onunla konuşmak için yanlış bir zaman olduğunu biliyordum. Yeterince yıpranmıştı zaten. O da yetmezmiş gibi bir de Demir Ağa gerçeği vardı ortada. Ben bile bu gerçeği kabullenmekte zorlanırken Azra’nın günlerdir berbat bir durumda olması çok normaldi.
Aradan geçen bir hafta içerisinde, önce Demir Ağa’yı dinlemiş, sonrasında ise o gün konakta bulunup ister istemez olaya tanıklık eden Fatma Kadına sormuştum. Sonuç olarak bildiğim tek şey; Rojba’nın artık bu konakta yeri yoktu. Tabii önce yaptıklarını bedelini ödeyecek, Cihan Ateşoğlu karısına kalkan ellerinin bir güzel icabına bakacaktım.
Geride bıraktığım hafta içerisinde aklımdaki planları tek tek uygulamış
