BAŞLANGIÇ
514 Kelimeler
4 YIL ÖNCE.
"Lia"dedi uzaktan gelen bir kadın sesi.Adım sesleri kulaklarımda yankılanırken aynadan gülen gözlerimi izliyordum.
Beyazların içinde aşık olduğum adamla evlenmek için son adımı gerçekleştirecektim.
"Deniz gözlüm."dedi annem anlıma ıslak bir öpücük kondurdu ve konuşmak için karşıma bir sandalye çekmişti.
"Çocukluk aşkınla evlenmek nasıl bir duygu bilmiyorum ama aşık olduğun adamla evlenmek nasıl bir duygu anlayabiliyorum deniz gözlüm."
Sessiz kalarak bir süre annemi dinlemiş ve sıkıca sarılmıştım.Annemin yanaklarından süzülen gözyaşları beni duygulandırırken ağlamamak için kendimi zor tutuyordum.
"Ağlama anneciğim ben hep seninle olacağım."
Kapı üç defa tıklatılarak açılmış ve Babam ve abim odaya adımlamıştı.Babam ve abimin sert ifadesi karşısında bana duyulan sevgilerini iliklerime kadar hissediyordum.
"Vakti geldi kızım."Babam koluma girerek merdivenleri inmeye başlamıştık
"Seni bekleyen güzel bir geleceğin var Lia."
"Teşekkür ederim abi."Zengin bir ailenin kız varisiydim.Aşık olduğum adamın yakınları ve bizim yakınlarımız Dev salonu doldurmaya yetiyordu.
Bütün insanlar her merdiven atlayışımda bana odaklanıyor iltifatlarını dile getiriyordu.Ve onu gördüm aşık olduğum dakikalar sonra gelecegime 'evet'diyeceğim adamın gögüs hizzasındaydım.Kavruk teni siyah saçları ve bana bakan yeşil gözleri büyülenmiş gibiydi.
"Lia."dedi hayran kalmış bir ses tonuyla."Melek gibi olmuşsun sevgilim."Dudaklarıma küçük bir öpücük bırakarak geri çekildi.Alkışlar çığ gibi büyümeye devam etti bir süre.
Babam Annem ve abim bize yaklaştılar ve."Kızım sana emanet Pavel."demişti.
"Gözünüz arkada kalmasın efendim,kızınıza aşık bir adam var."Cümlelerini özenle seçiyor gibi gözlerini gözlerimden ayırmıyordu.Takım elbisesi ona oldukca yakışmış bedenine oturmuştu.
Kırmızı uzun halıyı senofoniler eşliğinde adımlayarak nikah masasına ilerliyorduk.
Sandalyemi oturmam için Pavel geriye çekmişti.Sandalyeye oturarak kendi pozisyonumu almış ve nikah memuruna odaklanmıştım.
"İngiltere Baş Konsolosluğunun bana vermiş olduğu bu yetkiye dayanarak sizin nikahınızı bu akşam kıymış olacağız...."
Gerekli konuşmaları yaptıktan sonra sadece bir kelimelik son konuşma hakkımız vardı.Heyecandan hızlanan kalbim ona aşkla bakan gözlerim yıllardır bu anı bekliyor gibiydi.
"Siz Lia PERLAS Pavel LUİS'İ eşiniz olarak kabul ediyormusunuz."
Tüm gözler bizim üzerimizdeyken ortamda ölüm sessizliği vardı.Ailemin gözleri tereddütle beni izliyor ve endişeleniyordu.Ve son nefesime kadar nikah salonunda "Evet."diyerek çığlık atmış ve onu dudaklarından öpmüştüm.
"Beni niye korkutuyorsun sevgilim."ona doğru gülümseyerek önüme döndüm.
"Nabzını hızlandırmayı seviyorum" diyerek ayağına bastım.
Bağırmamak için dudaklarını ezerken"Bunun intikamını yatakta alacağım karıcım."
Nikah memuru ciddiyetini bozmayarak tekrar konusmaya başlamıştı"Siz Pavel LUİS Lia PERLAS'I eşiniz olarak kabul ediyormusunuz."
Beyaz gelinliğimin üzerinde gezinen lazer izi kalbimi teklerken nabzımın durduğumu hissediyordum.Kırmızı ışık bir süre kalbimde durarak Paveli işaretlemişti.
Dilim lal olmuş gibi konuşamıyor hiçbirşey söyleyemiyordum.Herkez bize bakıyor ben korkudan dililimi yutmuş bir vaziyette kımıldayamıyordum.
Yeşil gözleri gözlerimi buldu o an.
Son defa bakar gibiydi.
Ona lal olan dilimle gitme diyemedim.Buradan kaç diyemedim.
Kulaklarımı delen patlama sesi beni ölüme sürüklemişti.
Kan vardı.
Kan vardı.Çok fazla kan.
"Pavel"dedim zorlukla çıkan sesime inat.
"Pavel..."dedim onu hâla görüyormuş gibi.
Ama o artık yoktu o artık hiç bir zaman olmayacaktı."Kan var Pavel."dedim gelinligime bakmaya devam ederken.Titreyen ellerim ruh gibi kanı çekilen vucudumu toparlayıp ona bakamamıştım.
O çenesinden giren kurşunla yere düşmüş kafa yüzü parçalanmıştı.
Kan.
Kan vardı.Çok kan vardı.
Bacaklarımın arasından sızan ince kan beyazı kırmızıya boyayarak bedenimi yere bir kum torbası gibi yığmıştı.Artıknonu da kaybetmeye mahkumdum.Ateş açılmıştı.Kulağıma gelen çıglıklar ağlama sesleri büyüyordu.Dinmeyen bir kasırga gibi silah sesleri susmuyor insanları katlediliyordu.
Kapanan gözlerim onun parcalanmış benenini son defa görmüştü.
O artık yoktu.Hikayeler yarım kalmaya mahkum bırakılmıştı.
- Yazar
