"Savaş.. Bebek o kadar güzeldi ki, görmen lazım."
Savaş’a bebeği anlatırken Adin’in gözleri bugüne kadar hiç olmadığı şekilde parıl parıl parlıyordu.
Adin hastaneden çıktıktan sonra Savaş’ın evine gelmiş ve adamın uykusunun da içine etmişti.
O nasıl ki uyuyamamışsa pekala Savaş da uyuyamayabilirdi.
Savaş kapanmaya çalışan gözlerini enerjisi hiç bitmeyen sevgilisi için açık tutmaya çalışırken cevap bekleyen meleğini yanıtladı.
"Ne güzel meleğim, hayırlı olsun."
"Yarın sen de benimle gelsene ziyarete. Sabah yine gideceğim."
Savaş kadının saçma isteğiyle hafifçe kaşlarını çattı.
"Olmaz güzelim, benim ne işim var orada."
"Benimle geleceksin işte, bebeği göreceğiz."
Savaş uyku isteyen bedenini yüzü Adin’e bakacak şekilde yan döndürüp kafasını iyice yastığa yerleştirdi.
"Savaş.."
Adi
