Burada oluşumun onuncu günüydü. Her günü dolu dolu geçiriyordum. Baran’ın işleri olduğu için yanıma fazla gelemese de, ne kadar yemeklerde sana eşlik edemeyeceğim dese de her yemekte bana eşlik ediyordu. Otel odasından ayrıldığım da istediğim yere istediğim gibi gidiyordum. Bir iki kere kaybolma tehlikesi atlatsam da her ne hikmetse beni tanıyan kişiler nereye gideceğimi söylemişlerdi. Ben kimseyi tanımıyordum ama herkes beni tanıyordu. İlginç bir durumun içindeyim, çözmekle uğraşmak istemediğim bu durum huzursuz etmiyordu beni.
Sabah saatlerinde geldiğimiz mağazanın içinde dört dönen Baran’ın nefes alışverişlerini duydukça gülmemek adına kendimi tutuyordum. Bugün gezmeye gidecektik, bu yüzdende bana kıyafet almaya gelmiştik.
Beyaz elbiseyi aynanın karşısında kontrol ederken arkamda dura
