Kocamı, onun için çok mühim olan aşiret toplantısına gönderdikten sonra yatağa uzandım.
Bugün biraz tembellik yapasım vardı. Telefonumu alıp açacağımız kursla ilgili ufak tefek araştırmalara başladım.
Çocuklara bir faydam dokunacağını bilmek ve kocamın beni eve kilitleyecek kadar sığ görüşlü bir adam olmaması beni mutlu ediyordu.
Aramızdaki çekimi görmemek de aptallık olurdu. Ardıl, huyuna gidildiğinde zor bir adam değildi.
Ama henüz yeni evliydik ve birbirimizi zamanla tanıyorduk.
Aynı köyde, göz önünde büyüsek de biz aslında yabancıydık.
Haliyle huyumuzu, suyumuzu ezberlemek zaman alacaktı.
Düşe kalka öğrenecektik beraber yürümeyi, nefes olabilmeyi.
Sonunda yataktan kalkıp üzerimi değiştirip aşağı indim.
Çoktan kahvaltı bitmiş olmalıydı.
İlk defa bu konakta bir sofraya inmemişt
