“Ne öğrenmesi, sikik herif!” diye patladı. Sesi eski gücünü geri kazanmıştı ama şimdi sadece çaresiz bir haykırıştı. “Bu kadının beni sevmesi de yok, bana karı olası da yok!”
Aram, Ardıl’ın bu feryadına karşılık sessizce kuzenini dinliyordu. İçinden, Ardıl'ın işinin ne kadar zor olduğunu düşünüyordu. Elbette odalarında tam olarak ne olup bittiğini bilemezdi ama kuzeninin anlatımlarından ve yanı başında yaşananlardan az çok çıkarımlar yapabiliyordu. Elvin'in bazen fazlaya kaçtığını görebiliyordu.
Aslında Ardıl’ı tebrik etmek istiyordu; sandığından daha da sağduyulu davranmıştı. Aram, kendi kuzeninin yerinde olsa, bu kadar sabırlı davranamazdı.
“Bir süre uzak kalmanız hayrınıza bence,” dedi Aram, konuyu dağıtmak istercesine. “Şimdi kınaya geri dönelim. Cihan’a da ayıp oldu. Adamın en özel
