Gözlerimi açtığımda hala canım yanıyordu. Nerede olduğumu anlamaya çalışıyordum. Ellerim karnıma gittiğinde büyük bir boşlukla karşılaştım.
Kalbim korkuyla atmaya başladığında bakışlarım karnıma indi. Bebeğim yoktu. Üzerimdeki önlüğü yukarı çektim. Gördüğüm tek şey karnımın alt tarafındaki beyaz bandajdı. "Bebeğim, kızım!" derken sesime gözyaşlarım karıştı.
Ben neredeydim? Kızıma ne olmuştu? Melek'im neredeydi?
Yattığım yataktan kalkmaya çalıştım ama karnımdaki bandajın olduğu yerden yayılan acıyla kaldım. "Kızım!" diye ağlayıp duruyordum. Babası gibi oda mı gitmişti?
Feryatlarım arttığında odanın kapısı açıldı ve içeri giren doğruca yanıma geldi. "Afet'im, güzel kızım." Hülya anne sakinleştirmeye çalışıyordu ama delirmiş haldeydim.
"Kızım nerede? Melek'im nerede?"
Omuzlarımdan t
