Cenk ellerime pansuman yapmayı bitirdiğinde ikisini de sarmıştı. Bakışlarım kolumdaki zincirini tamir ettirdiğim bilekliğe gitti. Yol gösterici yıldızım hala oradaydı ama motosikletim yoktu. ‘’Motosikletimi istiyorum.’’ dedim. ‘’Neredeyse bul onu.’’ O Barış’ın bendeki anısıydı.
‘’Yenisini alırız.’’
‘’Hayır.’’ diye sert çıktım. ‘’Kendi motosikletimi istiyorum.’’
Pansuman malzemelerini toplarken yüzüme bir bakış attı. ‘’Aynısından alırız.’’
‘’Bir başkasını ya da aynısını istemiyorum. Ben onu istiyorum. Ya bul ya da gidip kendim arayayım.’’
‘’Ne fark ediyor?’’
‘’Sanane!’’ dedim yine. ‘’Senden yardım isteyende kabahat. Ağabeyimi ararım daha iyi yardım eder.’’
Sabırlı kalabilmek için kendini zorladığını görebiliyordum. ‘’Tamam. Adamlara söylerim bakarlar.’’
‘’İyi.’’ dedim ve kalkıp oda
