Poyraz'ın gözünden;
Saatlerdir sahil kenarında oturuyorduk. Minik elleri ellerime kenetlenmiş, kokusu burnumdaydı. Denizin dalgaları ilişiyordu kulağımıza, hafiften rüzgar esiyordu.
Huzur.
Öyle huzurlu ve mutlu hissediyorum ki bu kadının yanında. Değer gördüğümü, sevildiğimi hissediyordum. Mavileri öyle şefkatle bakıyordu ki bana, yumuşacık oluyordum. Nefretle büyüyen, hiç sevgi görmemiş olan ben; bu kadının yanında sanki Dünya'nın en mutlu adamıymış gibi hissediyordum.
Biraz daha sırnaşınca dudaklarımda hafif bir tebessüm belirdi. Kokusu burnuma dolarken gözlerimi kapatıp baş parmağımla bileğini okşadım.
Onu mutlu etmek istiyordum.
Zor şeyler yaşamıştı, ve ben onun yanında olacağıma bir darbe de ben vurmuştum. Hiç istememiştim oysa ki onu kırmak, ama becerememiştim
