Sessizlik.
Arabada giderken ikimizden de çıt çıkmıyordu. Fırtınadan önce ki sessizlik diye düşündüm, kalbim çıkacaktı bu düşünceyle. Eve yaklaştığımızda öksürüp emniyet kemerimi çıkardım. Poyraz göz ucuyla bana baktı, dudağının kenarı kıvrılmıştı. İyi eğlenmişti benimle bugün. Göz devirip çantamı omzuma taktım. Poyraz arabayı park edince inip arka kapıyı açtım ve alabildiğim kadar poşeti elime aldım. Gerisini de Poyraz'a bırakıp eve yöneldim. Çantama baktım ama anahtarım yoktu.
"Anahtarın var mı?" Dediğimde önüme geçip başını salladı.
"Cebimde" dediğinde kaşlarım çatıldı.
"E alsana" dediğimde biraz daha yaklaştı.
"Ellerim dolu, sen al" dediğinde göz devirdim. Sanki poşetleri yere koyamayacaktı. Boş olan elimi ön cebine götürüp yavaşça içine soktum, beni izliyordu. Bakış
