AMARE | 40

1498 Kelimeler

Parktaydık. Evden çıktıktan sonra direkt buraya gelmiştik. Şimdi ise dördümüz çimenlerde uzanıyor, yıldızları izliyorduk. Hepimizin yüzünde bir gülümseme vardı, gözlerimiz ışıl ışıldı.   Mutluyduk.   Ailemizin karşısına çıkmıştık. Onlarla yüzleşmiş, duygularımızı açığa çıkarmıştık. Abim ve Mira adına çok muyluydum. Birbirlerini seviyorlardı ve artık bir şansları vardı. Mira o evden kurtulmuştu. Abim Salih'in karşısına dikilmiş, onu tehdit etmişti. Bizi korumak için yapmıştı bunu, bize zarar gelmesini istemiyordu.   Abim konuştuğunda Poyraz'ın sırıtması gözümün önünden gitmiyordu. Çok hoşuna gitmişti abimin bu tepkisi. Bizi koruması çok güzel bir şeydi. Abimin Poyraz'a da değer verdiğini biliyordum, hepimiz görmüştük bunu.   Poyraz ve bana gelirsek de.. Zaten belliydi böyle olacağı.

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE