Kıl Payı
Minibüs gecenin koynunda hızla ilerlerken motorun uğultusu ikimizin de kalp atışlarını gizliyordu. Sibel direksiyona yapışmıştı adeta. Parmak eklemleri beyazlamış. Gözleri yolda. Dişleri sıkılı. Ben yan koltukta kanlı yüzümle, yırtık gömleğimle, hayattayım diye şükredip duruyorum. Nefes almak bile lüks gibi geliyor insana böyle gecelerde.
Sibel konuştu. Sol dedi. Sokağın ucundan köprü altına kıvıracağız. Plakayı iki kere döndürdüm diye ekledi. Tespit ederlerse de etsinler. Üç farklı sahte sinyal bıraktım arkada. Başlarını kaşısınlar dedi. Sanki marketten sakız çaldık. Kadın profesyonel çalışıyor resmen.
Ben su gibi bir sesle konuştum. İyi yapmışsın dedim. İğneyi gördüm. Baya içimi kaldırdı dedim. O lanet heriflerin yüzünü unutabileceğimi sanmıyorum zaten.
Sibel’in çenesi bir a
