Zana ağır adımlarla Ciwan'ın odasına girdi.
Oda kasvetliydi; kalın perdeler yüzünden ay ışığı bile içeri sızmıyordu.
Yatağa serilmiş ipek gecelikleri görünce
Elinde olmadan ürperdi. Üstündeki ince beyaz tülbent omuzlarına ağırlık yapıyordu sanki.
Bir köşeye geçip pencereye yakın bir yere oturdu. Nefesi daralıyor, içi sıkışıyordu.
Dakikalar birbirini kovalıyordu ama zaman geçmek bilmiyordu.
O gecelikleri giymeyecekti hazır
değildi buna .
odada o kadar sessizlik vardı ki, Zana kendi kalp atışlarını duyabiliyordu.
Dizlerini karnına çekip oturduğu yerde titriyordu.
Sonunda kapı açıldı.
Ciwan ağır adımlarla içeri girdi. Üzerindeki siyah ceketini çıkarmış, gömleğinin üst düğmeleri çözülmüştü.
Bakışları karanlık, ifadesi donuktu.
Zana hemen toparlandı, ayağa kalktı. Böyle güçsüz,sa
