O gece orada öylece kalakalmamın üzerinden iki gün geçmişti ve ben hâlâ karmakarışıktım.
Düşünmek ağır geliyordu bazen. Gidip sorayım diyordum "Senin benimle derdin ne?" diye, yüzüne bağıra bağıra. Hem bana başkasını sevdiğini söyleyip, hem de bu şekilde yakınlaştığına göre bir derdi olmalıydı benimle değil mi?
Aklımı karıştırıyordu. Zaten yerinde olmayan aklım, daha da uçup gidiyordu o böyle yaptıkça.
Tamam, davranışları, yaptıkları, bana yaklaşması güzeldi. Ama bir sorun vardı işte. Hadi annemle babamın acısını unuttum diyelim. Hadi diyelim ki böyle de derslerime çalışıp Eren'e iyi bir abla olabilirim. Peki ya Kerem'in tutarsızlığını ne yapacaktım?
Annesine "Gelinini getireceğim." diyecek kadar sevdiği bir kız vardı ortada. Belki cidden onu istemeyen, belki de Kerem'in bana yardım
