"Artık kalkıyor musun yoksa ben tek başıma mı gideyim denize?"
"Deniz derken?" deyip tek gözümü açınca Kerem'in hazır bir şekilde yatağın başında beklediğini gördüm. "Ne denizi ya?"
"Şile."
"Aydınlattığın için teşekkür ederim." derken beşikte olmayan Eren çarptı gözüme. "Eren nerde?"
"Annemde. Annem o çok yanar, siz gidin dedi onları da çağırınca. Ben de Eren'i onlara bırakıp geldim."
"Sabah sabah?" deyip şaşkınlıkla ona baktım. Nerden geliyordu bu enerji böyle yahu?
"Evet sabah sabah. Sabah demeyi bırakabilirsen kalkar mısın artık?"
"Bırakamıyorum. Çünkü sabah." deyip açılmamakta ısrar eden gözümü kaşıdım.
Kerem "Tamam o zaman gitmeyelim." diyerek yanıma yatıp bana sarılınca tekrar uyumak için gözlerimi kapattığım sırada ellerinin bacaklarıma doğru gittiğini fark ettim.
"Kerem!
