Okula erken geldiğimde başını sıraya koymuş yatan Arda'yı gördüm. Gri ceketini giymişti. Kapüşonunu başına geçirmişti. Sarı saçları kapüşonun altından çıkıyordu. Kapının önünde durmuş onu izliyordum. Bir süre sonra yanına gittim. Ayaklarım beni ona doğru sürüklüyordu. Yanına oturdum.
Arda yavaşça nefes alıp veriyordu. Elim saçına gitti. Gözlerini açtığında elim havadaydı. Gözleri büyümüş bana bakarken korktuğunu görüyordum. Onu boğacağımı düşünmüyordur umarım. Tamam ona kızgınım, öfkeliyim ama onu boğacak kadar da ona kızgın değilim.
"Ne yapıyorsun?" dedi. Sesindeki öfkeyi hissettim. "Hiçbir şey." dedim. Başını kaldırdı. "Hiçbir şey mi?" dedikten sonra öksürmeye başladı. "İyi misin?" dedim endişeyle. "Bu umrunda mı?" dedi. Bu ani tepkisi karşısında şaşkındım. Şimdi suçlu ben mi olmuştu
