AYLİN'DEN
Biten nişan töreni ile birlikte biz de önce annemleri eve bırakmış ardından da evimize dönmüştük. Eve girer girmez ayakkabılarımı çıkarıp salona geçmiş ve kanepeye yayılıp uyuklayan Fındık'ın yanına kıvrıldım. Ayaklarımı kendime çekip ovalamaya başladım. Yanıma gelen kocam oturup ayaklarımı kucağına koydu ve yavaşça ovmaya başladı. Bu sırada ben de üzerime tırmanıp sırnaşan Fındık ile oynuyordum. Birden Fındık'ı kucağımdan alıp yere bırakan Özgür'ün ne yaptığını anlamamıştım.
"Kızım bundan sonra annenin kucağına çıkmak yok. Uslu bir kız ol."
"Özgür ne yapıyorsun?"
"Bir şey yapmıyorum canım. Karnına basıyor ya bebeğimiz ezilirse?"
Kocaman bir kahkaha atıp yanaklarını sıktım kocamın.
"Aşkım fındık daha bir yavru bir şey olmaz merak etme."
"Olsun alma kucağına yanına otursun
