Korkularından kaçıp sonuna geldiği yolda onu bekleyen karanlığa sığınmaktan başka çaresi olmayan küçük kız aslında o karanlığın içinde yalnız olmadığını ve korkularıyla baş başa kaldığını bir gün anlayacaktı. O karanlığın içindeki kötü adam ona "Hey küçük kız" diye seslendiğinde.
...
Ben ellerimi yüzüme yerleştirip derin bir nefes alırken Araf arkasına dönmüş bir şekilde bir şeyler düşünüyordu. Saniyeler sonra Araf'ın bana doğru dönüp tam karşımda durması bir olmuştu. Bir şeyler söylemek istiyor fakat sonra vazgeçiyor gibiydi.
"Bak ben sonu gelmeyen tartışmalar için artık çok yorgunum."diye mırıldandı. Daha sonra yutkunup konuşmaya devam etti.
"Her şey senin istediği gibi olacak! Yüzümü çok önemli bir sorun olmadıkça görmeyeceksin! Ama artık bitsin! Ben çok yoruldum."diye fısıldadı
