İçine kapandıkça öğreniyorsun, kendi kendinle konuşmayı. Sessizliğe bürününce susmuş olmuyorsun. O kadar çok şey geçiyor ki kafanın içinden, anlatmaya gücün yetmiyor çoğu zaman, hepsi bu. Ama hiçbir şey bu kadar değil.
...
Şimdi ne olacaktı? Eda birini öldüremezdi o kimseyi incitmemek için elinden geleni yaparken başka birisini öldürmek! Eda bunu yapmış olamazdı, dudaklarım kurumuş nefes alışverişlerim hızla artmıştı. Tedirgin bir şekilde Araf'a baktım. Yüzünde hiç bir ifade belirtisi yoktu tepkisizdi. Yüzünde en ufak bir mimik yoktu! Peki Araf'ın bu sakinliği ne içindi? Beni endişelendirmemek için mi tepki vermiyordu? Yoksa gerçekten bu kadar sakin olması normal miydi? Telefonun kapanmasıyla bende ayağa kalktım.
"Araf."diye mırıldandım tedirgin çıkan sesimle.
Araf yutkunarak benim
