"Acı."
Kör bir insanın bütün renklerinin karanlığa esir düştüğü anda değil de, o renkleri kaybettikten sonra sokağa attığı ilk adımın tok sesinde gizliydi. Bu yüzden ruhu sakat bırakan anlar değil de, o sakat ruhla yola devam etmenin sancısı çökerdi hep zamana."
...
Sabah güneş ışınlarının yüzüme yansımasıyla açmıştım gözlerimi. Bugün yeni bir gün daha başlıyordu iyi ya da kötü acı yada tatlı bir gün daha başlıyordu. Yan tarafımda hissettiğim kıpırtıyla gözlerimi araladım. Araf'ta güneşin odamıza yansımasından rahatsız olmuştu. Ben ayağa kalkarken Araf'ta uykulu olan gözlerini ovup kendine gelmeye çalışıyordu.
"Bu kadar erken kalkmanın geçerli bir sebebi vardır umarım aksi takdirde bu kadar erken kalktığın için küçük bir ceza vermek zorunda kalacağım"deyip ukala bir şekilde gülümse
