Aynaya baktığımda gözlerimde kılık değiştirmiş bir hastalık, bir tahrip etkeni kız çocuğu görüyorum. Onun içinde yaşamak kanımın çekildiğini hissettiriyor. Bu kansızlık cehenneminde damarlarımda yaşların aktığını işitiyorum.
"Gerçekten düşündüğün bu mu? Neden edaya söylemediğim mi? Çünkü edanın bilmemesi gerekiyor onu başka yollardan korumamız gerekecek."diye açıkladı.
"Neden ama neden onu başka yollardan korumak yerine direk yüzüne ondan uzak durması gerektiğini söylemiyoruz ki?"diye sordum bıkkın bir ifadeyle.
"Edaya güvenmiyorum, Babaannemlerin yanında ağzından kaçırabilir ayrıca amcam ve teyzemin öğrenmesi beni bir çıkmaza sokabilir."diye itiraf etti. Her şey karmakarışık bir hale gelmişti.
"Aklında yine bir şeyler var bizi rahat bırakmayacak"diye fısıldadım. Araf yanıma geler
