Serkan Karayel
Korku ilmek ilmek işlemişti her bir hücreme. Savaşmaktan hiçbir zaman korkmazdım ama şimdi açılacak olan savaşlardan korkar olmuştu bedenim. Karıma ve çocuğuma bir şey olacağı düşüncesi tüm aklımı zihnimi ve bedenimi yakıp kavururken mantıklı düşünmek çok zor oluyordu.
Arabaya atlayıp üç araba dolusu korumayla Eva’nın ailesinin yanına gelmiştim. Annesi Elle ve babası Martin bizi gördükleri anda ayaklanmışlardı.
“Ne işin var senin burda?” Dedi tükürürcesine. Beni son zamanlarda ki baskınlığım nedeniyle sevmezlerdi. Kızlarını da sevmezlerdi ama belki aralarını düzeltmişlerdir diye düşünerek buraya gelmiştim ama gözlerinde hala o büyük öfke ve nefret vardı.
Sanki ben onlardan çok haz ediyordum da! Açtıracaklar şimdi benim bayramlık ağzımı.
“Selam sabah yok mu ya?” diye al
