Büşra Çelik
Hayatımı korkarak yaşamaktan artık çok sıkılmıştım. Ne mutluluk yüzü görebiliyordum ne de üzülmeden durabiliyordum. Sanki her şey ama her şey bana karşı gibi geliyor gözüme. İnsanlar benden tiksiniyor gibi hissettiğim zamanlarda çok oldu. Artık ne yapacağımı nerede kendime dur diyeceğimi ya da insanlara nasıl hayır diyeceğimi bilmiyorum.
Hep başkalarını mutlu etmek için uğraşmış; kendi mutluluğumu görmezden gelmiştim. İlk kez kendim için bir şeyler yaparken mutlu olmayı seçerken bu sefer ayağıma bir çelme daha takıldı.
Üvey abim tarafından.
Zaten her şeyin başlangıcı o değil miydi? Ne istiyordu bir de her şeyin sonu olmak mı?
Okuduğum mesaj nedeniyle tir tir titriyordum ama kimseye belli etmemem de gerekiyordu. Tolga daha fazla zorlayacak, durmadan sorgulayacak ve beni
