Tolga Karaca
Biz insanoğlu doyumsuz varlıklardık işte. Az ile yetinmeyi bilmeyen elindekinin değerini kaybedince anlayan aptalın tekiyiz.
Yaşadığımız talihsiz kaza beni olduğum andan çekip aldı. Büşra'nın o arabanın içinde baygın oluş ve benim hiçbir şey yapamamış olmam o kadar kötü bir durumdu ki bir an ölmeyi bile diledim. Fakat gel gör ki benim hırçın güzelim kesinlikle laftan anlamıyor.
Ona hak veriyorum onu aslında anlıyorum fakat o beni bir türlü anlamıyordu. Travmalarından ötürü bir şeyler söylemek de güçlük çektiğini fark ettiğim için üzerine gidip konuşturmaya çalışıyordum zaten onu. Ama bana hiçbir şey söylemezse, benden her şeyi gizlerse ben ona nasıl yardım edeceğim ki? İlişki bu değil mi zaten birbirine yardım etmek birbirini kötü anında yanında olmak ve zorlukların karşıs
