Ethan’dan
Gözlerim, sabahın ilk ışıklarına açıldığında Defne’nin o içimi ısıtan, kendini en derin acılarımı görmeye adamış bakışlarını düşündüm. İki haftadır yanımdaydı ve varlığı, bana hem sonsuz bir güven hem de huzur veriyordu. Bütün bu süreç boyunca onun şefkati ve bana yaklaşımı onu benim için her şeyden değerli biri haline getirmişti. Ama aynı zamanda, onun ne kadar yorgun göründüğünü ve yıpranmış olduğunu fark etmemek imkansızdı. Rutin sabah kontrolleri için her odama geldiğinde bile yüzünde belli belirsiz bir yorgunluk vardı. Gözlerinin altındaki kapatmaya çalıştığı fakat yinede fark edilen morluklar, onun benden gizlediği ne kadar zorlu bir mücadelenin içinde olduğunu açıkça anlatıyordu.
Sabah, Defne’yle kısa bir yürüyüş yapmaya karar vermiştik. Defne zarif ellerini, koluma dol
