Bir hafta sonunun daha kapısını aralarken Ufuk'tan iki gündür ses seda çıkmamıştı. Onu düşünüyor olduğumu dahası ondan bir haber bekliyor oluşumu fark etmek bir miktar kafamı karıştırsa da bu yanılgıya gülümseyerek ara verdim. Ufuk hayatıma giren , henüz yabancı olsa da samimiyetine inandığım nadir insanlardan biriydi. Ben ki sokağın ortasında , gözyaşları içinde makus kaderime lanetler okurken bir yabancının uzattığı eli tutmuş bir zavallıydım. Kelimenin tam anlamıyla zavallıydım çünkü bir çocuğun en büyük dayanağı ailesi olmalıyken ben ailemin zorbalığından kaçmış bir yabancıya sığınmıştım.Şükürler olsun ki o yabancı Tanrı'nın bir lütfuydu benim için. Barlas , hayatımı borçlu olduğum giz'im.
Kapının çalmasıyla ayaklarımı koltuğun sırtından indirip televizyonun sesini kıstım.Ufuk geçen h
