Ofise açılan koridoru geçerken yalnızca yöneticilerin kullandığı asansörün kapısı açıldı. Barlas açılan kapıda tüm ihtişamıyla yeşillerimi karşılarken beni gördüğünde yüzüne yerleşen düz ifadenin bozulmadığını görmek hoşuma gitmemişti. Gülümseyerek çabuk adımlarla yanına vardım.
"Günaydın Barlas Bey."
Benden tarafa bakma zahmetine girmeden günaydınımı aldı. Hareketlerindeki soğukluğa anlam veremedim.
"Günaydın Lila."
Ofisten girer girmez kendi odasına yöneldiğinde aceleyle ceketimi çıkarıp siyah dosyayı aldığım gibi peşinden odasına girdim.
Siyah ceketini askılığa asıp sandalyesine otururken bir kral gibi görünüyordu. Kudretli , zeki ve merhametli bir kral. Onun bu güzelliğine gülümsemesen edemedim. Fırça darbeleriyle harikalar yaratan bir ressam onu görse , büyüsüne kapılır , bü
