PUSULA- Deli Arzular. /+18/

42 bölüm

Lena, elindeki kalemi yavaşça alıp belgeleri imzalamaya başladı. İçinde hâlâ bir huzursuzluk vardı, ama artık geri dönüş yoktu. Bu yeni hayatı kabul etmek zorundaydı. İmzalar tamamlandığında, avukat belgeleri toparladı ve Massimo'ya doğru döndü. Lena’nın artık yeni bir kimliği, yeni bir hayatı vardı. Ama bu hayatın ona neler getireceğini sadece zaman gösterecekti.

Belgeler imzalandıktan sonra, Massimo Lena’yı yanına alıp bahçeye doğru yürüdü. Bahçeye adım attıklarında, Massimo'nun tavrı daha da ciddileşti.

,, Artık resmi olarak karı koca olduk, Lena. Bu durumu kabul etmemiz ve buna göre davranmamız gerekiyor. Şimdi alışverişe çıkacağız ve ayrıca bebeğinizi kontrol ettireceğiz"

Lena, Massimo'nun söylediklerine başını sallayarak onay verdi. İçinde bulunduğu yeni duruma alışmak zorundaydı, ama çocukları için bu hayatı kabul etmekten başka çare yoktu.

Bir saat sonra, Massimo ve Lena, hastaneye doğru yola çıktılar. Lena'nın içi, bebeğin sağlığı hakkında endişeyle doluydu. Hastane ortamı, onu geçmişteki anılara götürüyordu, ama Massimo’nun varlığı bir nebze de olsa onu rahatlatıyordu.

Hastaneye vardıklarında, doktor tarafından karşılandılar. Lena, Massimo’nun odanın köşesinde sessizce durduğunu ve odanın içine girmediğini fark etti. Doktor, ultrason cihazını hazırlarken Lena’nın yanında oturdu ve ekranı açtı.

Doktor, sakin bir şekilde ultrasonu yaptı ve Lena’nın karnındaki bebeğin kalp atışlarını dinlemeye başladı. Kalp atışlarını duyan Massimo’nun gözlerinde bir parıltı belirdi, ama bu duygusallığı Lena’ya yansıtmamaya özen gösterdi. Lena, Massimo’nun heyecanını fark etmişti ama yüzündeki ifadeyi okuyamadı.

LENA (iç sesinden): Belki de bu sert duruşun ardında yumuşak bir kalp vardır

Massimo’nun tavrı, her ne kadar sert ve kontrolcü görünse de, bu tür anlarda içindeki duygusal yanları da ortaya çıkıyordu. Lena, Massimo’nun bu anı paylaştığını ve aslında onun da bu bebeğe ne kadar değer verdiğini hissedebiliyordu. Bu, onu biraz olsun rahatlattı.

Doktor, ultrasonu tamamladıktan sonra Lena’ya gülümsedi ve bebeğin sağlık durumunun iyi olduğunu belirtti.

,, Her şey yolunda, kalp atışları çok iyi. Bebeğiniz sağlıklı gözüküyor"

Lena, doktorun sözleriyle derin bir nefes aldı. İçindeki endişe biraz olsun azalmıştı. Massimo, bu iyi haberle birlikte Lena’nın yanına yaklaştı ve ona destek verici bir el koydu.

,, Her şey yolunda. Şimdi alışverişe gideceğiz ve ardından eve döneceğiz. Senin ve çocukların her şeyden en iyi şekilde faydalanmasını istiyorum"

Lena, Massimo’nun bu nazik yaklaşımına başını sallayarak onay verdi. Bu yeni yaşamın zorluklarına rağmen, çocuklarının sağlığı için her şeyin en iyisini yapma fırsatına sahipti. Artık, yeni bir hayatın kapıları aralanmıştı ve bu hayatın her geçen gününde daha fazla alışması gerekecekti.

Kontrolden sonra, Lena ve Massimo alışverişe çıktılar. Bir dizi lüks mağaza gezdiler ve Lena ile Rey için bolca kıyafet, ayakkabı ve diğer ihtiyaçlar satın aldılar. Massimo, alışveriş boyunca telefonuna baksa da, gözleri sürekli olarak Lena’yı izliyordu. Onun alışveriş yaparken nasıl davrandığını, neye ihtiyaç duyduğunu görmek istiyordu.

Lena, Renzo’yla küçük bir köşede konuşurken, sessiz bir endişeyle Massimo'nun tavırlarını sordu.

,,Massimo neden bu kadar korkutucu duruyor? Yüzündeki sert ifade sürekli var"

,, Belki de onu yumuşatacak olan kişi sensin"

Lena, Renzo'nun bu sözleriyle hafifçe gülümsedi. Bu küçük espri, alışverişin monotonluğunu kırmıştı. İkili gülüşmeye devam ederken, Massimo’nun ciddi bakışları dikkatlerini çekti. Ancak Massimo’nun hafifçe gülümsediğini gören Lena ve Renzo, gülüşlerini sonlandırıp önlerine döndüler.

Massimo, Lena’nın ve Renzo’nun konuşmasını duymuştu ve bu küçük espri ona hafif bir rahatlama getirmişti. Lena’nın içindeki karanlık ve sert tavrın ardında yumuşak bir kalp bulabileceğini düşündü. Onun bu yeni hayatına uyum sağlaması ve Massimo’nun dünyasında kendine yer bulması için zaman gerekiyordu. Ama belki de Lena, Massimo’nun gözündeki sert maskeyi biraz olsun kırabilecek bir kişi olabilirdi.

Alışveriş tamamlandığında, Massimo, Lena ve Rey’in her şeyi aldıktan sonra büyük bir alışveriş torbası yığınıyla evlerine döndüler. Lena, alışverişin sonundaki yorgunluğuna rağmen, Massimo’nun gözlerinde gördüğü o nadir gülümsemenin arkasında belki de gerçek bir değişim olabileceğini umuyordu. Bu yeni hayatın karmaşıklığı ve getirdiği sorumluluklarla başa çıkması gerektiğinin farkındaydı.

Eve döndüklerinde, akşam yemeğini birlikte yediler. Yemek sırasında, Lena, Massimo’nun soğukkanlı tavrının arkasındaki derinliği ve onun kurallarına uyum sağlamanın ne kadar önemli olduğunu düşündü. Yemekten sonra, Lena odasına çekilmek istedi.

,, Artık Massimo’nun karısı olduğunuz için onunla aynı odada kalmanız gerekiyor. Bu, ileride çocuklarınızın kafasının karışmaması için de gerekli"

Lena, Renzo’nun söylediklerini kabul ederek başını salladı. Massimo’nun odasına doğru yöneldi ve Renzo ona eşlik etti. Kapı açıldığında, Lena biraz tedirgin bir şekilde içeri adım attı. Oda, şık ve lüks bir şekilde döşenmişti. Renzo, Lena’yı içeri aldıktan sonra geri çekildi ve kapıyı kapattı.

Lena, odaya adım attığında, derin bir nefes aldı ve yavaşça yatağa doğru ilerledi. Üzerindeki kıyafetleri çıkararak rahat bir pozisyonda yatağa uzandı. İçinde birçok karmaşık düşünce vardı, ama artık yeni hayatına uyum sağlamak zorundaydı.

Çok geçmeden, Massimo odaya girdi. Yüzündeki ifadesi, alışılmışın dışında bir yumuşaklık taşıyordu. Gözleri Lena’yı yavaşça taradı ve odanın diğer tarafındaki yatağa doğru ilerledi. Lena, Massimo’nun yanına yerleşmesini izlerken, onun ciddi tavırlarının arkasında bir tür anlayış ve uyum sağlama isteği buldu.

Massimo, yatağa uzanırken, Lena’nın yanına yaklaştı. İkisi de sırt sırta yatarken, sessizlik içinde kalmışlardı. Yataklarının ortasında mesafe yoktu ve her şeyin ne kadar değiştiğini hissetmek Lena için biraz garipti.

Sabah uyandıklarında, Lena ve Massimo, sarmaşık bir şekilde birbirlerine yakın yatmışlardı. Yatağın ortasında, derin bir uyku içinde yan yana duruyorlardı. Lena, bu yeni düzenin ne kadar hızlı geliştiğini düşünerek, Massimo’nun omzuna başını yasladı.

Massimo, sabahın ilk ışıklarında Lena’nın başını omzunda hissettiğinde, yüzünde hafif bir gülümseme belirdi. Her şey karmaşık ve yeni olsa da, belki de bu düzen, zamanla bir anlam kazanacaktı. Lena ve Massimo, bu yeni hayatlarının ilk sabahına böylece başlamış oldular.

Sabahın erken saatlerinde, Lena ve Massimo uyandılar. İkisi de şaşkınlıkla birbirlerinden uzaklaştı. Lena’nın yüzü kızarmıştı ve utanmış görünüyordu, Massimo ise sakin bir tavırla ona baktı.