PUSULA- Deli Arzular. /+18/

43 bölüm

,, Utanmanıza gerek yok. İnsan uyurken böyle şeyler olabilir. Önemli olan, bunları doğal bir şekilde kabul edebilmemiz"

Lena, Massimo’nun sözleriyle biraz rahatladı. Kahvaltıya indiklerinde, Massimo hızlıca kahvaltısını yaptı ve masadan kalktı. Lena, masada yalnız başına kahvaltısına devam etti. Massimo’nun işyerine gitmesi, Lena’nın evde yalnız kalmasına neden oldu.

Gün boyunca Renzo, Lena’ya evi gezdirdi ve tüm ayrıntılar hakkında bilgi verdi. Lena, evi keşfederken Massimo’nun ailesi hakkında sorular sormaya başladı.

,, Massimo’nun ailesinden kimse var mı? Onların hakkında daha fazla bilgi almak istiyorum"

Renzo, Lena’nın bu isteğine olumlu yanıt verdi ve yüzündeki ciddi ifadeyi bozmadan konuşmaya başladı.

,,Massimo’nun ailesi bir saldırı sırasında hayatını kaybetti. Şu anda onlardan geriye sadece bir tek kardeşi, Savino Sergio Hidalgo kaldı. O da şu anda işlerinin başında"

Lena, bu bilgiyi öğrenince, Massimo’nun geçmişi hakkında biraz daha şey öğrendi. Massimo’nun sadece ona yardım etmeye çalışmadığını, aynı zamanda kendisine sıcak bir aile ortamı yaratmaya çalıştığını fark etti. Bu, Lena’nın Massimo’ya karşı hissettiği duyguları biraz daha yumuşatmıştı.

Gün boyunca, evin her köşesini gezip keşfederken, Lena, Massimo’nun yalnızlığı ve kayıplarının ne kadar zor olduğunu düşünmeye başladı. O, kendini korumak için bu kadar sert ve kontrolcü bir tavır sergilemişti, ama aynı zamanda yeni bir aile kurma çabası da gösteriyordu. Lena, Massimo’nun bu karmaşık doğasını anlamaya başladıkça, ona karşı olan duyguları da değişmeye başlamıştı.

Lena, evin her köşesini dolaştıktan sonra, akşam yemeği için hazırlıklara başladı. İçinde bulduğu değişiklik ve yeni ortam, ona Massimo ile olan ilişkisinin potansiyelini düşünmeye başlamıştı. Gelecekte neler olacağını tam olarak kestiremese de, Massimo’nun bir aile kurma çabası ve ona karşı olan yaklaşımı, Lena’nın kalbinde bir yer bulmuştu

Akşam olunca, Lena mutfakta yoğun bir şekilde çalıştı. Massimo için özel yemekler hazırladı; bu, ona minnettarlığını göstermek için bir yoldu. Yemekler hazır olduğunda, Lena, Massimo’ya yemeklerin sunumunu yaparken, içindeki duyguları da dile getirmek istedi.

,,Ne kadar fedakâr olduğunuzu biliyorum, Massimo. Tanımadığınız bir kadını ve çocuklarını evinize kabul etmek, büyük bir cesaret ve iyilik gerektiriyor. Bunun için size minnettarım"

Massimo, Lena’nın içten teşekkürünü gülümseyerek kabul etti. Akşam yemeği, ilk başta rahat bir atmosferde geçti. Ancak yemek sırasında, aniden evin kapısından bir koruma içeri girdi. Korumanın endişeli ve aceleci tavrı, hemen dikkatleri çekti.

,, Patron, bahçede bir sorun var. Hemen gelmelisiniz"

Massimo’nun yüzü ciddileşti. Hızla bahçeye yöneldi. Lena, olup biteni camdan izlerken, kalbinin hızla çarptığını hissetti. Bahçede, bir adam yerde yatıyordu. Massimo, adamın yanına geldi ve hemen harekete geçti. Adam, Massimo’ya yanlış yapmıştı ve Massimo, adama oracıkta infaz etti.

Lena, bu şiddeti gördüğünde gözyaşlarına hakim olamadı. Duyduğu dehşet ve korku, onu derinden sarsmıştı. Hızla odasına kaçtı ve kapıyı kilitledi. İçeride, ağlayarak ve titreyerek bir köşeye oturdu.

Massimo, olayın ardından ellerini yıkadıktan sonra, hemen Lena’nın yanına gitmek için içeri girdi. Kapının önüne geldiğinde, Lena’nın kapalı olduğunu fark etti ama çabuk bir şekilde kapıyı açtı ve içeri girdi. Lena’yı ağlarken ve titrerken gördüğünde, yumuşak bir ses tonuyla yanına yaklaştı.

,, Lena, sakin ol. Burada güvendesin. Bunu sana anlatmadım çünkü seni korkutmak istemedim"

Lena, Massimo’nun huzur verici sesiyle biraz olsun sakinleşti. Massimo, Lena’nın yanına oturdu ve onun ellerini nazikçe tuttu.

,,Neden böyle bir şey yapmak zorundaydınız? Neden bu kadar şiddet?"

,,İşler bazen böyle gelişiyor. Bu, ailemizi ve seni koruma çabamın bir parçası. Bu dünyada güçlü olmalıyız, aksi takdirde başımıza çok kötü şeyler gelebilir"

Lena, Massimo’nun bu sözleriyle biraz daha rahatladı, ama içindeki korku hâlâ vardı. Massimo, Lena’yı teselli ederken, ona olan güvenini yeniden kazanmaya çalıştı. Zamanla Lena’nın Massimo’nun dünyasına uyum sağlaması gerektiğini biliyordu. Lena, bu yeni ve karmaşık hayatın zorluklarını anlamaya başladıkça, Massimo’nun yanında olmaya karar verdi.

Massimo, Lena’nın yanında otururken, ona daha fazla rahatlık vermek için yumuşak bir sesle konuştu.

,,Lena, beni anlamalısın. Bu hayatımın bir parçası; her gün böyle şeylerle karşılaşıyorum. Zamanla alışacaksın. Şimdi dinlenmeye çalışmalıyız. Hadi uyuyalım"

Lena, Massimo’nun bu sözleriyle biraz olsun rahatladı. Derin bir nefes aldı ve Massimo’nun yatak odasında hazırladığı gece elbiselerini değiştirmeye başladı. Massimo, Lena’nın üzerini değiştirirken utandırmamak için arkasını döndü. Lena, onun saygılı tavrından etkilenmişti.

Massimo, odadaki yatağa geçti ve Lena da yanına geldi. İkisi de sırt sırta yatarken, odadaki sessizlik ve yalnızlık arasında biraz olsun huzur bulmaya çalıştılar. Yatakta yatarken, her ikisi de sessiz bir şekilde birbirlerinden uzak durarak uykuya daldılar.

Gece boyunca, Lena’nın gözleri kapalıydı ve düşünceleri karmaşıktı. Massimo’nun dünyasına uyum sağlamak zorlayıcıydı, ama onun yanındaki huzur ve güvenlik hissi, ona bu yeni yaşamına adaptasyon sürecinde yardımcı oluyordu.

Massimo ise, Lena’nın yanında uyumaya alışmanın ne kadar önemli olduğunu biliyordu. Onun güvenliğini sağlamak ve bu yeni düzeni kurmak, kendisi için de bir tür rahatlama ve görevdi. Yatak odasındaki sessizlik, ikisinin de bu yeni düzeni kabul etme çabalarını simgeliyordu. Bu gece, her ikisi için de yeni bir başlangıcın adımıydı

Gece boyunca Lena ve Massimo uyuyamamışlardı. Massimo, bu durumu değerlendirmek için bir şeyler yapmaya karar verdi.

,, Ne dersin, bir film izleyelim mi? Belki bu, geceyi biraz daha rahat geçirmemizi sağlar"

,, Evet, iyi olabilir. Şu an pek uyuyacak gibi hissetmiyorum""

Massimo, televizyonu açtı ve rahatlatıcı bir film seçti. Lena, koktuğa uzanarak filmin başlamasını bekledi. Gece boyunca, ikisi de film hakkında sohbet etmeye başladı.

,,Bunu izlerken eski bir anımı hatırladım. Gençken benzer bir film izleyip arkadaşlarımla tartışmıştık"

,,Gerçekten mi? Ne hakkında tartışmıştınız?"

,,Bir karakterin kararları üzerine. Hangi seçimin daha doğru olduğu konusunda uzun uzun konuşmuştuk"

Konuşmaları ve film eşliğinde gece ilerledikçe, Lena’nın gözleri yavaş yavaş kapanmaya başladı. Massimo, onun rahatlamasına ve uyumasına yardımcı olmak için nazikçe omzuna yaslandı. Lena, başını Massimo’nun omzuna koydu ve derin bir uykuya daldı.

,,İyi uykular, Lena"

Massimo, Lena’yı dikkatlice yatağa taşıdı. Yavaşça yerleştirdi, üzerini örtüp rahatça uyumasını sağladı. Ardından kendi yatağına geçti.

"Umarım bu gece biraz huzur buluruz"