Utanıyordum..
Az önce yaptığım her şeyden ölesiye utanıyordum. Bir kaç dakika önce Karan'ın kollarının arasından zar zor çıkmış odama gelmiştim. Geldiğim andan beri kıpkırmızı bir şekilde duran suratımı izliyordum karşımdaki aynadan. Kalbim en fazla ne kadar hızlı atabilirdi diye düşünmeme gerek kalmamıştı artık. Çünkü gerçekten göğüs kafesimde öyle bir baskı vardı ki, anlatamıyordum. Sanki biraz daha hızlansa kaburgamı kırıp dışarı çıkacaktı. Aşk böyle bir şey miydi bilmiyordum ama gerçeklikten uzaktım şu an. Bacaklarımda hissettiğim karıncalanmayla aynanın karşısından uzaklaşıp masamın arkasındaki sandalyeme doğru ilerledim. Yürürken bir şeylere dayanmak zorunda gibi hissediyordum. Çünkü heyecandan başım dönmeye başlamıştı.
Ölecektim.
Gerçekten ölecek gibi hissediyordum, bedenim hi
