"Allah'ım çok şükür yarrabim!" Diye bir kez daha bağıran arkadaşımla tekrar yastıkla yüzümü kapadım. Ama nafileydi, susmuyordu. Üstelik Niran'la oldukça iyi anlaşmış dün ki utanç dolu anlarımı ballandıra ballandıra anlatıyordu.
"Utanma kız!" Diyerek koluma vurunca sinirle yastığı yüzümden çektim. Kolum hemen dibimde yerde oturan Niran'ın başına sertçe inince hızla doğrulmaya çalıştım. Sonuç olarak Niran'ın acı dolu inlemesinin yerini benimki almıştı.
"Al işte, gerizekalı mısınız kızım! Neden aniden kalkmaya çalışıyorsun?" diyerek yanımda bitti Ece.
"Ne bileyim ben!" dedim sert olmaya çalışan bir sesle. Elleri yaramın üzerinde gezinip kontrol ederken kaşlarım çatık bir şekilde konuşmaya devam ettim. "Bu yaralı halimle beni utandırmaya devam ediyorsun bir de. Hiç acıman yok ki!"
"Ay t
