Kuşku Tohumları
"Beni duyuyor musun, Vera?" Alexander'ın sesini işittiğimde sanki kapı kapalı değilmiş gibi aceleyle arkamı döndüm. Üst üste yutkunurken, cevap vermem gerektiğini bilsem de cesaretim kırılmış, kalpsiz bir korkağa dönüşmüştüm. "Vera, iyi misin?" Kapının dibindeki oyalanmalarını dahi duyabiliyordum. Tahta paneli birkaç kez yumruklayınca ürkerek geriye çekildim. "Uyuyor musun? Seni görmem gerekiyor." Benimse senden kaçmam gerekiyor, diye düşündüğümde kapıyı açtım. Göz göze gelmeye çekindiğim sırada Alexander'ın da odanın içini görmeye çalıştığını biliyordum. Sanki bir kez daha Henry gelmiş gibi. Sanki benim için tehlikeli olan kişi sadece bir hayaletmiş gibi. İçeri girmesine dahi izin vermez şekilde duruşumu korudum. Bir eli kapı kolundayken diğer eli güçsüz şekilde yana sarkmıştı. "Bu
- Yazar
