O olayın üzerinden uzun bir zaman geçmişti. Ancak ne gelen vardı ne de giden. Kimse bana ulaşmaya çalışmamıştı veyahut dışarıya çıktığımda garip bir olay da olmamıştı.
Bu kadar sessiz olmaları istemsizce gerilmemi sağlarken üzerine daha fazla düşünürsem delireceğimi biliyordum Sıkıntıyla nefesimi üfledim ve yemeğimi yemeye devam ettim.
"Güzelim?" dedi Emir arkamdan gelerek. Çenesini omzuma yaslayıp dudaklarını büzdüğünde "Efendim?" diyerek kıkırdadım. "Uyanmışsın."
"Hm hm." dedim.
"Nasılsın?" karşıma geçti. Omuz silktim. "İyiyim. Bugün Simgeyle buluşacağım." derin bir nefes aldım. "Onun yanında olmam lazım."
Başını salladı. "Ol tabii fıstığım." deyip göz kırptı. "Ama eğer evden çıkarsanız mutlaka korumalarla gidin tamam mı?"
Ona itiraz etme hakkım yoktu. "Merak etme." dedim kesin
