İstemiyordum.
Emir bana güveniyordu ve onun güvenini kıracak olmak beni mahvediyordu. Ona söyleyebilme isteğimi dahi zor bastırıyordum çünkü eğer söylersem Emir'i hiç gözü kırpmadan öldürebileceğini de biliyordum. Karanlık bakışlarından bunu anlamıştım.Bir karar vermem gerekiyordu. Ben de, bana göre en doğrusunu karar vermiştim. Peki ya sahiden doğru muydu?
Bunu ise zaman gösterecekti.
Olduğum yerde kıpırdanırken benden bir cevap beklediklerini görebiliyordum. Daha fazla düşünemezdim. Emir'in canı, iki dudaklarının arasındaydı. "Kabul ediyorum." dediğimde ikisinin de bakışları kesişti. Gözlerinden geçen parıltılar, beni ürküttü. Tüylerimi diken diken etti.
"Bizim için ondan alman gereken bir şey var." dedi Kadir. "Ne?" diye sordum. "Emir Saygın ve Demir Yumruk'u ortaya çıkaracak bir şe
