Yorgunluktan bitap bedenim bütün yaralarına rağmen ayaktaydı. Geceyle sabahı buluşturan ışık perdenin altından yeni yeni kendini belli etmeye başlamışken, şişmiş ve kızarmış gözlerim bile buna dayanacak gibi değildi.
Dün gece kendimi bıraktığım kuru parke zeminden hafifçe doğrulmaya başladım. Her yerim tutulmuş canımı yakıyordu. Kalkerken aldığım derin nefesler ağrıyan sırtım yüzünden kesik kesik firar ediyordu dudaklarımdan.
Doğrulup sırtımın yatağa yasladım, her yerim sızılıyor bedenim ağır geliyordu...çok ağlamaktan çatlayan başım, batan gözlerim. Ayağımın altında ki cam kesikleri.
En çokta dün Deniz' e mecburi yaptığım ihanetim canımı yakıyordu, beni param parça ediyordu. Deniz' i düşündükçe yeniden yanağıma süzülen göz yaşlarıma engel olamıyordum. Elim yumruk şeklinde sol göğsümün
